Het weer voelde vanmorgen als we buiten kwamen al anders aan dan de afgelopen twee dagen. De wind was weg. Het werd dan ook een prachtige dag, vanmiddag en zelfs vanavond hebben we buiten kunnen eten.
Vanuit Arles vertrokken we naar Aigues Mortes. Dit is een oude ommuurde vestingstad. Momenteel is enkel de buitenmuur nog bezienswaardig, binnen de muren is het een gewone Franse stad zoals alle andere, maar dan héél toeristisch.
Aigues Mortes werd gesticht in de 13de eeuw als uitvalsbasis voor de kruistochten. Door de eeuwen heen kende de stad up’s en downs zo werd het ingenomen door een Bourgondisch leger, maar de stad raakte in verval en door verzanding ligt ze nu op 5 km van zee.
We hebben nog omwalde oude steden bezocht en onder andere Avila en Carcassonne zijn typischer dan Aigues Mortes.
Verder stond op de planning, bezoek aan de zoutpannen rondom Aigues Mortes, maar dit kon blijkbaar enkel onder begeleiding of op de fiets. Daar we geen zin hadden om in een toeristisch hobbeltreintje vol bejaarden en groepstoeristen te gaan zitten hebben we voor dit bezoek gepast. We hadden de zoutwinning trouwens op Ile de Ré ook al bezocht.
Net op de middag kwamen we aan in Grau de Roi, een haven en kustplekje aan de Middellandse zee. Uiteindelijk ons doel bereikt, van de Atlantische naar de Middellandse Zee!
Beetje rondgewandeld in het kleine stadje en vanop de pier zagen we in de verte La Grande Motte liggen, één van de populaire Franse toeristentrekpleisters.
Lunch in een klein restaurantje in de haven. Opvallend dat het hier zo goedkoop is! Mosselen friet voor € 11,5 een dagschotel voor € 15,5. Guido had als voorgerecht vissoep, ik salade met gegrilde geitenkaasje, daarna als hoofdschotel merlu (heek) met groentjes en kleine patatjes en citroensaus en als dessert crème karamel (’t was lekker).
Tijd om terug naar Arles te rijden. Ik nam een korte pauze en Guido ging nog wat in de stad op geocache pad. Hierbij stuitte hij op een wel heel bekende plek, namelijk het binnenpleintje van hetgeen er nog rest van het hospitaal waar Vincent Van Gogh werd verzorgd nadat hij zijn oor had afgesneden 😉. We zijn nog 3 dagen hier, dus ik ga ook nog eens mee naar deze plek op één van onze tochtjes.
En alsof onze vakantie enkel en alleen uit eten en drinken bestaat… zijn we eerst op een terrasje een donkere Grimbergen gaan drinken (’t enige lekkere bier dat er te krijgen is, het Franse bier stelt niks voor ☹) en daarna alweer maar eens gaan dineren, maar toen was het alweer 7 uur ’s avonds door.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten